Εσείς πώς γνωριστήκατε;
Γνωριζόμασταν από παιδιά, κάναμε παρέα σε...
Μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά.
Έπαιζα στη γειτονιά του...
-Στην Κένμερ; -Στην Κένμερ.
Εγώ ήμουν στις οδούς Πρινς, Ελίζαμπεθ και Σπρινγκ.
Δηλαδή ήταν ο μοναδικός ανά τα χρόνια που,
υπό μία έννοια, ξέρει από πού είμαι, που τον ήξερα
και γνωρίζει αυτόν τον κόσμο και κάναμε τέτοιες ταινίες.
Πόσος καιρός πέρασε από την τελευταία φορά, πριν τον Ιρλανδό;
-Το Καζίνο πότε ήταν; -Πριν από 22 χρόνια.
-Όπως και για εσένα. -Χριστέ μου.
Θεέ μου.
Θυμάμαι ότι είχα εντυπωσιαστεί που το είχες πάρει σοβαρά
-γιατί είχες γράψει μεγάλη περίληψη. -Ναι.
Και...
Αλλά το I Heard You Paint Houses
ήταν φανταστικό βιβλίο. Δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Μου το ανέφερες πρώτη φορά στο σπίτι σου στη Νέα Υόρκη.
-Το ανέφερα όταν ήμασταν βόρεια. -Είπες "Θα κάνουμε αυτή την ταινία".
Tο είχα διαβάσει πριν καιρό.
-Ναι; -Μου το είχαν φέρει στο γκολφ.
-Ενδιαφέρον. -Μου το είχε πει ο τύπος.
Είπε "Θα το κάνετε ταινία μια μέρα".
-Μάλιστα. -Είπα "Ναι, εντάξει. Γεια".
-Και όταν ήρθε... Όχι. -Σκέφτηκα το ίδιο.
Ναι;
Δεν ήταν ο αρχικός σκοπός να επανενωθούμε και να συνεργαστούμε.
Αλλά καταλήξαμε εκεί διά της εις άτοπον απαγωγής
-και του ενδιαφέροντος... -Είναι ενδιαφέρον
που διαφέρει από την άποψη ότι αυτό είναι αληθινό.
Είναι για τον κόσμο μας, την Αμερική μας.
Εξελίσσεται με τη μορφή οργανωμένου εγκλήματος, αλλά είναι το γενικό πλαίσιο.
Εν τέλει, είναι μια ταινία που...
καθώς μεγαλώνουμε,
θα βλέπουμε αυτόν τον κόσμο, το γενικό πλαίσιο
και τους χαρακτήρες ως ανθρώπους που μένουν ενωμένοι,
πιστοί ο ένας στον άλλον, αγαπημένοι. Και ακολουθεί η προδοσία.
Ξέρω πώς νιώθεις, Φρανκ,
Πίστεψέ με, ξέρω πώς νιώθεις.
Σου είπα, έκανα ό,τι μπορούσα για να τον βοηθήσω.
Το ξέρεις αυτό.
Προσπάθησες. Αυτός το προκάλεσε στον εαυτό του.
Φάνηκε να ταιριάζει στην ηλικία μας.
-Ναι. -Ήταν περίεργο.
Έτσι, η ταινία είναι πιο οικεία και προσωπική.
Ο καμβάς είναι μεγάλος, αλλά παραμένει στους τρεις αυτούς τύπους.
Είναι μια αντανάκλαση της εποχής.
Όλα αυτά ευνόησαν την ταινία
γιατί ταίριαζε απόλυτα με τους χαρακτήρες.
Κατάλαβες; Δεν μιλούσαμε καν πολύ
για τους χαρακτήρες.
Ειδικά όταν είχα κάποιες σκηνές με τον Αλ που είχα διαβάσει,
είπα "Θεέ μου, ελπίζω να μην ξεσπάσει πάνω μου
όπως ξεσπάει συνήθως, γιατί τι θα κάνω τότε;
Θα ξεσπάσω κι εγώ;"
Και μου είπε
"Δεν ξεσπάς καθόλου στη σκηνή αυτή".
Είπα "Τέλεια, αρκεί να μην ξεσπάσει πάνω μου..."
-Όχι, το λέει γενικά. -Ναι, έτσι το λες.
"Άντε πνιγείτε. Μπλα μπλα. Πείτε τους, μπλα, μπλα".
Έτσι ήταν, δεν απευθυνόταν σε μένα.
Είπες "Να αυτοσχεδιάσουμε;"
"Θα κάνω ό,τι θες, αλλά νομίζω ότι θέλει να ξεσπάσεις λίγο".
Η αλήθεια είναι πως αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος.
Είναι το σωματείο μου. Τι εννοείς "άλλος λόγος";
Είναι το σωματείο μου!
Είναι στοχαστική ταινία.
Είναι μια ταινία... Είναι κλειστή και περιορισμένη.
Έχει δράση, τα πάντα. Είναι μεγάλη παραγωγή.
Αλλά πρέπει να έχει τον ρυθμό
του τρόπου που σκεφτόμαστε όταν κοιτάζουμε το παρελθόν.
Ήταν τέλειο για τη...
-φύση αυτού του υλικού. -Σχετικά με τη διάρκεια,
σκέφτηκες καθόλου πώς θα τη δομήσεις;
Κοίτα, ξανά,
το σημερινό κοινό
και τα μέρη που βλέπουν τις ταινίες,
αυτά τα πράγματα, αλλάζουν, βρισκόμαστε στη μεγαλύτερη επανάσταση
από την έλευση του ήχου το 1927.
Και πήρα ένα ρίσκο. Είπα "Δεν θα την κάνω συγκεκριμένη.
Δεν θα την κάνω για αυτό το μέρος... -Ναι.
Απλώς θα την κάνω".
-Δεσμεύεσαι στην ταινία. -Ναι.
Αν θες να τη δεις,
θα περάσεις πολύ χρόνο σε αυτόν τον κόσμο.
Υπάρχουν πολλά σκληρά καρύδια εδώ.
Σου το είπε;
-Δεν φοβάσαι τα σκληρά καρύδια; -Όχι.
Το φαντάστηκα.
Μιλάμε για τους χαρακτήρες όσο μιλάμε για...
Αρχικά, είναι αληθινοί.
-Ναι. -Υπήρξαν αυτοί οι τρεις.
Το κάνει πιο εύκολο.
Βοηθάει. Δυστυχώς, οι χαρακτήρες μας δεν είναι ζωντανοί.
Αλλά βοηθάει όταν είναι ζωντανοί.
Μπορείς να τους μιλάς,
να κάθεσαι μαζί τους.
-Ο χαρακτήρας σου ήταν διάσημος. -Ναι.
-Είχες πολλή βοήθεια. -Είχα πολύ υλικό.
-Άκουγες πολύ τη φωνή του. -Ναι.
Ναι, βοήθησε.
Η ιδέα της έρευνας τώρα και του συνδυασμού
φωτογραφιών και ανάγνωσης και μετά ο άνθρωπος που βλέπεις...
Κάνει μεγάλη εντύπωση.
Το σπουδαίο στην ιστορία είναι ότι αυτοί οι τρεις τύποι...
Είναι μια κλασική ιστορία αφοσίωσης,
αδελφότητας και προδοσίας.
-Προδοσία για έναν λόγο που καταλαβαίνεις. -Ναι, αναγκαιότητα.
Είναι μια τρελή σχέση, αν το σκεφτείς.
-Ναι. -Κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο.
Πρέπει. Με σωματοφύλακες. Θα τον έχεις στο δίπλα δωμάτιο
αν συμβεί κάτι;
Θα τον έχεις στον διάδρομο;
Δεν νομίζω.
Μου φάνηκε ενδιαφέρων ο τρόπος αφήγησης του Μπομπ.
Είναι σαν να μιλούσα εγώ για το πώς έφτασα ως εκεί.
Παρουσίασε μια πραγματικότητα.
Συνέβη στα αλήθεια αυτό.
Είναι εκεί....
Και αυτός που αφηγείται είναι εκεί.
-Ήταν εκεί. -Σαν τον στρατό.
Ακολουθείς διαταγές, κάνεις το σωστό,
βραβεύεσαι.
Αλλά εσείς οι δύο παίζετε αυτούς τους χαρακτήρες
και όπως έρχεστε πιο κοντά, δεν κάνετε καν πρόβα, κατάλαβες;
-Δεν κάναμε πρόβα. -Δηλαδή συμβαίνει κάτι...
Βασίζεται σε αληθινούς ανθρώπους
αλλά ποια είναι η αληθινή ιστορία;
Βασίζεσαι στην αλήθεια της σχέσης αυτών των τριών.
Ο Ράσελ έχει ενδιαφέρον γιατί είναι το αντίθετο από αυτό που...
-Που με βλέπεις να παίζω; -Ναι.
Ναι, μου είπες"Δεν θα είσαι σαν τους γκάνγκστερ που παίζεις πάντα".
Μίλησαν οι αρχιμαφιόζοι στον γέρο.
Ο γέρος μίλησε στον γιο του, τον Τζακ, και του είπε
να μην ξεχάσει σε ποιον χρωστάει.
Του είπα "Αν δεν παίξω αυτόν τον ρόλο,
θα παίξω τον Άνθονι Προβεντσάνο.
Είπε "Όχι, δεν θα παίξεις αυτόν".
Έβαλες αυτόν κι αυτόν.
Έχεις τον Τόνι, πρέπει να τα βρεις μαζί του. Ο λόγος που κρατιέται
στη ζωή είναι εξαιτίας σου, σε εκείνο το σημείο.
Ποιος ξέρει τι συνέβη;
Δεν ξέρουμε, υπάρχει μια εκδοχή,
τρόπος του λέγειν, αλλά η αλήθεια βρίσκεται στις σχέσεις,
και η αλήθεια είναι στις σχέσεις σε αυτόν τον κόσμο.
Ο Τζίμι Χόφα ήταν ο πιο δημοφιλής,
μετά τον πρόεδρο εκείνη την περίοδο.
-Ναι. -Το ξεχνάμε αυτό.
Ξεχνάμε τα σωματεία και τι χρειάστηκε ώστε οι εργάτες
να πληρωθούν τίμια.
Νευρίασε σε μια φάση,
με όσα έγιναν με τους Κένεντι. Όταν λες στη σκηνή
"Δεν θα με συγχωρέσει που έδωσα λεφτά στον Νίξον!"
Ναι.
Θεέ μου. Πού είχες μπλέξει; Ό,τι και να κάνεις, καταστροφή.
Ο τρόπος που παίχτηκε ο χαρακτήρας "Καλά θα είμαι". Και το ύφος σου...
Ξέρεις ότι δεν θα είναι καλά.
Θυμάσαι τη σκηνή που ζητάω από τον Μπομπ
-να ξεκάνει τον Τόνι Προ; -Ξεκαρδιστική.
Λες να κάνει τίποτα για αυτόν τον τύπο ο Ρας;
Είναι περίπλοκο.
Λέει "Μα πρέπει να καταλάβεις.
Εγώ το έχτισα αυτό. Είναι αγνό.
Είναι εξέλιξη. Είναι ιδεαλιστικό".
Αλλά είπε "Όχι, συγγνώμη,
-είναι πολύ σημαντικός". -Δεν θα το κάνει ποτέ.
-Δεν θα το επιτρέψει. -Όχι.
"Θα τον σκότωνα εγώ, αλλά είμαι γνωστός".
"Θέλω να τον σφάξω, αλλά δεν μπορώ".
Είναι τρελό γιατί λένε ότι θα σκοτώσουν κάποιον.
Σε αυτή την περίπτωση και σε αυτόν τον κόσμο,
-είναι ζήτημα εξάλειψης. -Ναι.
Είναι στη μέση.
Είναι αδιανόητο.
Αλλά μετά τη συζήτηση που είχες με τον Τόνι;
-Τελείωσα. -"Συζήτηση".
Θεέ μου.
-Δεν πάει καλά. -Άφησες τον γέρο να παλέψει.
Ναι, το ξέρω.
-Μου την έπεφταν τα παιδιά. -Ο Στίβεν.
Τον μισούσε ο Τόνι Προ.
Το ξέρω.
-Ο αληθινός Τόνι Προ μισούσε τον Χόφα. -Τον μισούσε.
Τον μισούσε πολύ.
Ήθελε να σε σκοτώσει χίλιες φορές.
Ξεκίνησαν μαζί και μετά χωρίστηκαν.
-Για τη δύναμη. -Ήταν η δύναμη.
Και ο Τόνι, τι;
Έχει τη μαφία μαζί του, εσύ έχεις το σωματείο.
-Εσύ το έφτιαξες. -Ναι.
-Θα μπει ο άλλος επειδή είναι γκάνγκστερ; -Ο Τζίμι δεν καταλάβαινε.
Σωστά. Δεν καταλάβαινε.
Είχε ένα όραμα για το πώς θα είναι τα πράγματα.
-Ναι. -Δεν νομίζω να περίμενε
-ότι θα του συνέβαινε αυτό. -Όχι.
Λες "Δεν θα τολμούσαν".
Δεν θα τολμούσαν!
-Μη... -Δεν θα τολμούσαν.
-Τζίμι... -Σε παρακαλώ, Φρανκ.
Μην το λες αυτό.
Και μετά...
-Έχουν τον τρόπο τους. -Ναι.
Και μετά ρωτάνε για την εξαφάνιση του Χόφα. Δεν ξέρω.
Είναι σύμφωνα με το βιβλίο και τον Μπραντ.
Μπορεί να στέκει.
Πάντως, εξαφανίστηκε.
Ναι.
Θεωρίες λένε ότι κατέληξε σε ένα βαρέλι
κάπου στην ανατολική ακτή, γελοίο.
Είναι μια πολύ απλή ιστορία.
-Έτσι είναι. -Είναι αστείο που
ο χαρακτήρας μου, που τον έβαλε δίπλα σου,
προσπάθησε να σε σώσει τόσες φορές, αλλά δεν άκουγες.
Ο Τζίμι δεν ήξερε καν πόσες φορές προσπάθησε.
Δεν το ήθελε, αλλά ήξερε ότι θα έρθει εν τέλει.
-Ήταν ενδιαφέρον. -Για αυτούς τους δύο,
κάποια στιγμή θα πει "Κάναμε ό,τι μπορούσαμε".
Ναι.
-Δεν άκουγες. -"Έτσι είναι αυτή η ζωή.
Πρέπει να φύγει, τέλος".
Φοβερό.
-Δεν λες ποτέ "Πρέπει να φύγει". -Δεν λες τίποτα.
-"Έτσι είναι. Πες του το". -"Έτσι είναι".
Πρέπει να του μιλήσεις, να του το πεις.
Έτσι είναι.
Έτσι είναι;
Τι σε έκανε να σκεφτείς...
τον υπολογιστή και τις ηλικίες;
Όταν πήραμε το σενάριο,
σε κάποια φάση, οι σκηνές, οι αναδρομές,
που για τον Μπομπ ήταν η μισή ταινία, θα έπρεπε να παιχτούν
από νεότερους ηθοποιούς.
Και είπα "Τι θα κάνω;
Θα τους εξηγήσω τα πάντα;"
Έτσι, δεν χρειάζεται να εξηγείς.
Είναι η συμπεριφορά, το πώς κάθεσαι, πώς στέκεσαι, πώς χαιρετάς κάποιον.
Πώς βγαίνεις εκτός θέματος σε μια συζήτηση, που λέει ο λόγος.
Κάνουμε γυρίσματα στην Ταϊβάν κι έρχεται ο Πάμπλο από την ILM
και λέει "Φτιάχνω ένα πρόγραμμα
που κάνει τον κόσμο νεότερο σε ταινίες"
και είπα "Ξέρω ότι το κάνεις στο Star Wars.
Το κάνεις σε πολλές ταινίες που έχουν εφέ".
-Ναι. -Είπε "Ξέρεις,
αυτό που κάνετε στον Ιρλανδό γίνεται πρώτη φορά".
Είπα "Για μισό λεπτό.
Είναι καλή ιδέα. Το θέμα είναι
πως αν έχω εσάς,
ή οποιονδήποτε, σε σκηνές σε τέτοια ταινία,
να μιλάτε με μπάλες τένις στο πρόσωπο..."
Κατάλαβες, Τζο;
-Ναι. -Αυτό χάνει...
-Είναι δύσκολο... -Σοβαρά...
Νιώθω...
Είναι δύσκολο.
Αν το βάλεις σε κάποιον και του πεις να βγάλει ομιλία.
Μου έδειξε
ότι είναι πιο αυτοματοποιημένο.
Έχει πολύ εξοπλισμό. Είπα "Το θέμα είναι
ότι πρέπει να αλληλεπιδρούν.
Μίλα μου όταν δεν υπάρχουν μπάλες τένις".
Και ξανάρθε. Ήταν εκεί έτσι κι αλλιώς.
Ξανάρθε και είπε
"Έφτιαξα κάτι στο οποίο τα σημάδια είναι αόρατα".
Ναι.
"Θέλει τρεις φακούς σε κάθε κάμερα".
Οι κάμερες είναι το άλλο θέμα.
Είχαν εννέα εκατομμύρια κάμερες.
Συνήθως χρησιμοποιούμε δύο κάμερες.
Είχαμε δύο κάμερες, φαντάσου.
Μαζί με όλα τα άλλα, είναι τρελό.
Ήταν κάτι καινούργιο.
-Και για μένα. -Με δίδαξαν.
Δεν λέω για τις κουκίδες.
Λέω για...
τη δουλειά με δύο κάμερες, τέτοια πράγματα.
Μάθαινα τόσα πολλά από σένα και τον Μπομπ
και ξαφνικά μπαίνει με αυτά τα πράγματα.
Λέει "Μην κοιτάς την κάμερα;" "Ποια από όλες; Έχεις δώδεκα εδώ".
"Έχεις τρεις φακούς σε κάθε κάμερα. Ποιον από όλους;"
Θυμάμαι ότι διέσχιζα έναν διάδρομο και είπες
"Κάνεις λες και κοιτάς παντού". Είπα "Δεν ξέρω πού να κοιτάξω.
Δεν θέλω να κοιτάζω τους φακούς".
Και μετά μπήκα και είδα το πρόβλημα.
Μερικές φορές είναι δύσκολο να περπατήσεις απλά.
Περπατάς και σκέφτεσαι "Για κάτσε, περπατάω καλά;"
Αν περπατάς προς μια κάμερα και δεν θες να κοιτάξεις τον φακό...
Ήταν πρωτόγνωρο.
Σοκαρίστηκα όταν είδα τον Τζο
στο συγκρότημα του Λούκας.
Στα Skywalker Studios;
-Ναι, μου το είπε. -Μου έδειχνε ένα σωρό πράγματα
σε νέες ταινίες με κινούμενα σχέδια.
Ήταν φοβερά.
Και λέει
"Θέλω να σου δείξω τι κάνουμε με τον Ιρλανδό".
Στην οθόνη, ήταν...
Εμφανίζεται ο Τζο Πέσι στην οθόνη.
Είπα "Ο Τζο είναι αυτός;"
Σκεφτόμουν "Είναι παλιά ταινία του Τζο;
Ποιος είναι αυτός;"
Αλλά ήταν κάτι που ταίριαζε με την ουσία της ταινίας,
έμοιαζε με κάτι καινούργιο.
-Ναι. -Και αναρωτιέμαι πώς...
Σε τι διαφέρει από το μακιγιάζ;
Έχουμε αποδεχθεί μερικές εμφανίσεις με μακιγιάζ.
Σαν τον Ντάστιν Χόφμαν στο Mεγάλο ανθρωπάκι.
Ο Ντικ Σμιθ τον έκανε γέρο.
Όλοι ήξεραν ότι είναι μακιγιάζ και ότι ο Ντάστιν έπαιζε τον χαρακτήρα.
Όπως και ο Τζον Χερτ στο Άνθρωπος ελέφαντας.
-Ναι. -Σωστά.
Είναι κάπου εκεί.
-Ναι. -Είναι κάπου εκεί μέσα.
Ποια είναι η διαφορά, εν τέλει,
όταν παίρνεις κάτι και το πλάθεις...
και το ξαναδημιουργήσεις, όχι απαραίτητα εξ ολοκλήρου, αλλά...
-χρησιμοποιείς το CGI ως μακιγιάζ. -Ναι.
Αυτή ήταν η ανατροπή.
-Αυτό το άλλαξε. -Αυτό είναι.
Αυτή είναι η διαφορά. Και το έκαναν
με έναν τρόπο που...
Ναι, ήταν περίπλοκο με τις κάμερες και τους φακούς
αλλά όταν το ξεπεράσαμε αυτό, όταν κατάλαβα πού πρέπει να κοιτάτε,
είναι ένα σπουδαίο πείραμα.
Προς τα εκεί οδεύουμε.
-Θες να είσαι μέρος της μάχης; -Μάλιστα.
Θες να είσαι μέρος της ιστορίας;
Μάλιστα.
Ό,τι χρειαστείτε, είμαι διαθέσιμος.
Ήταν σημαντικό να τον έχουμε σε διαφορετικές ηλικίες να λέει
-"Πρέπει να σταθείς ίσια τώρα". -Ναι.
-"Σε αυτό τη σημείο,
πρέπει να μιλάς πιο γρήγορα, με πιο ψιλή φωνή.
Μιλούσες διαφορετικά τότε.
Όταν μεγαλώνεις, πας πιο αργά".
-Είναι περίεργο. -Ήταν όλα αυτά.
-Ναι. -Κι εκείνος,
-πάντα με έπρηζε για κάτι. -Πάντα.
Η πρώτη μέρα γυρισμάτων με τον Αλ:
Δεν είχαμε ξανασυναντηθεί,
Δεν είχαμε ξανασυνεργαστεί μέχρι τότε. Την πρώτη μέρα γυρισμάτων,
κάνει τον Χόφα που βλέπει τους Κένεντι να κερδίζουν τις εκλογές.
Τους μισεί.
"Γαμώ τους Κένεντι". Σηκώνεται, η οικογένειά του είναι εκεί.
-Τζίμι, τα παιδιά. -Αυτός και τα κωλοπροβλήματα
-που μου φόρτωσε. -Τζίμι.
Φεύγω, δεν θα το δω αυτό.
Όχι, Τζίμι.
Δουλεύω πρώτη φορά μαζί του.
Σηκώνεται, και ο διάλογος ήταν καλός.
Είπε "Περίμενε, φεύγω από το δωμάτιο".
Φεύγει και λέω "Ωραία, ας το κάνουμε άλλη μια φορά".
Το ξανακάνει και παρατηρώ
ότι έρχονται ο Ροντρίγκο και ο Ντέιβιντ Γουέμπ και...
μου λένε...
"Είναι 49 χρονών σε αυτό".
Λέω "Τι έγινε;" Λένε "Είναι αργός.
-Σηκώνεται αργά". -Είπα "Να του το πείτε εσείς".
"Όχι, πες το εσύ", "Είναι η πρώτη μου μέρα μαζί του, πρώτη λήψη".
Άρα πάω και λέω "Αλ...
πρέπει να είσαι 49 χρονών.
Όταν σηκώνεσαι...
από την καρέκλα, πρέπει να είναι πιο...
Κατάλαβες; Θα πας στην κουζίνα.
Δεν θα μείνεις εδώ".
-Έκανα τον 51χρονο. -Στην επόμενη λήψη είπε...
"Πενήντα δύο, εξήντα πέντε". Κατάλαβες;
Και τελικά το πετύχαμε.
Έπρεπε να έχει επίγνωση της στάσης του.
Έπρεπε να στέκεται με ίσια πλάτη, τα πάντα.
Κατέβαινα τις σκάλες.
Σε μια σκηνή κατέβαινα τις σκάλες.
Κατεβαίνω δύο τρία σκαλοπάτια και...
ήρθε ο Γκάρι.
"Πρέπει να είσαι λίγο πιο ζωηρός".
-Ναι, το θυμάμαι. -"Να σου δείξω".
Το έκανε και είχε δίκιο. Έπρεπε να...
κατεβαίνω άνετα τα σκαλιά, όχι όπως το κάνω συνήθως.
-Αυτή είναι η διαφορά. -Ναι.
Αλλά είναι διαφορετικό να λες "Είσαι ο Ριχάρδος ΙΙΙ, θα κινείσαι έτσι".
-Ναι. -Είναι υποκριτική.
Πρέπει να υποκρίνεται όλο σου το σώμα. Είναι φοβερό.
Το κάνεις σωστά, αλλιώς κάνεις το Ξυπνήματα.
-Στον Ριχάρδο δεν σου το είπαν αυτό. -Όχι, τώρα θέλω να το ξαναπαίξω.
Είδες; Το έκανες από μόνος σου.
Προσπαθείς να στήσεις την ταινία στο μυαλό σου.
Ξεχνάω ότι πρέπει να περνάς
αυτά ως ηθοποιός.
Το ξεχνάω και περιμένω...
"Το ξανακάνεις;" και μου λένε "Μα ο άνθρωπος μόλις..."
Κατάλαβες;
Αλλά σε αυτή την ταινία έπρεπε να το αναλογιστούμε
ειδικά για τα ωράρια των γυρισμάτων,
πώς χρησιμοποιούμε... Θυμάσαι,
τρώγαμε μεσημεριανό περπατώντας.
-Ναι. -Για να εκτονωθούμε
σε περιορισμένο χρόνο στη μέρα.
Μπορούν να κάνουν κάτι για αυτό; Για παράδειγμα,
αν ξεφύγαμε λίγο και μοιάζαμε 65
-αντί για 50. -Αλλά δεν διορθώνεις την υποκριτική σου.
Ναι.
Όχι...
Αυτό δεν διορθώνεται.
-Ζούμε κι ελπίζουμε. -Το ξέρω.
Ίσως μπορούμε να φτιάξουμε την πλάτη.
Είμαι γέρος, άσε με.
-Πρέπει να είναι διακριτικό. -Δεν μπορώ άλλο.
Ο σκοπός ήταν να γίνει το καλύτερο δυνατό με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας.
-Ναι. -Αυτό ήταν το θέμα.
Δεν το προσέχεις.
-Είναι περίεργο, συμβαίνει. -Ναι.
Το ίδιο ήταν και με τον Τζο, δεν το προσέχεις.
Απλώς λες "Να ο Τζο".
Τι έγινε; Βρήκαν παλιά του βίντεο;
Θα είχε ενδιαφέρον να το συγκρίνουμε με άλλες φωτογραφίες.
Ποιοι είναι οι άλλοι
-που τους το κάνουν αυτό; -Ξέρεις...
-Είναι κι άλλοι στις σκηνές; -Μόνο εσείς οι τρεις.
Υπήρχαν και άλλοι που διορθώθηκαν με μακιγιάζ
ως ένα σημείο.
Αν δείτε εσάς από το 1983,
έχετε συγκεκριμένο κόσμο μαζί.
Ίσως λείπει κάποιος και αντικαθίσταται.
Έχει... Έχεις τη γυναίκα σου, την Τζο, μαζί σου.
Είναι πολύ ακριβής με αυτά γιατί θυμάμαι το Οργισμένο είδωλο.
Στην αρένα,
σταμάτησε να γυρίζει, τους φώναξε όλους και είπε
"Κάποιος στο κοινό εκεί πάνω έχει ένα ρολόι που δεν είναι εποχής".
-Όχι, αλλά ήταν προφανές. -Ναι.
-Προφανές. -Για ποιον;
Το θέμα είναι ότι το ήξερα.
Τότε, δεν ήταν ψηφιακά, δεν γινόταν.
Είναι περίεργο, αυτό λέω, ακόμα και με αυτό.
Είμαι βέβαιος πως
καθώς αλλάζαμε τις ηλικίες μας,
ό,τι και να έκαναν οι τριγύρω, το πρόσεχε.
Πέρα από τη δύναμη της ταινίας και τον χαρακτήρα της,
την τέχνη της,
αλλά και την τεχνική.
-Θα επηρεάσει καριέρες. -Πιστεύω...
-Κι άλλους ηθοποιούς. -Βέβαια.
Θα δουλεύουμε άλλα 30 χρόνια.
Συγγνώμη, Τζο.
Δεν νομίζω, Μπομπ.
-Δεν νομίζω. -Έτσι είναι.
Φρανκ, μην το σκέφτεσαι καν.
-Δεν θα το βουλώσω. -Το ξέρω.
Για κανέναν.
-Το ξέρω. Το ξέρεις. -Το ξέρω.
Αυτοί δεν το ξέρουν.
Αυτός είμαι, αυτό είμαι, αυτό θα κάνω.
Πάντως εγώ, καθώς γερνάω,
μπορώ να εκτιμήσω όλους εσάς στο τραπέζι περισσότερο.
Ναι, είναι...
Εσύ, δηλαδή. Εκτιμώ αυτά που κάνεις εσύ.
Αυτοί εδώ με έβγαλαν από το τέλμα.
-Ναι. -Με επανέφεραν.
Εκτιμώ τα πάντα περισσότερο.
Βλέπω τα πάντα διαφορετικά.
Υπάρχει κι άλλος λόγος
να δουλέψεις περισσότερο.
-Υπό πολλές έννοιες... -Αυτό συνέβη εδώ.
Αυτό έγινε όταν το συμφωνήσαμε
και είδα την αντίδρασή του όταν μου έδειξες την ιστορία.
Ήταν πολύ έντονη.
"Αυτό θα αξιοποιήσουμε".
Πρέπει... Αλλά είναι αληθινό. Θα το βρω και θα το χρησιμοποιήσω.
Και πού θα καταλήξουμε με αυτό; "Δεν είμαι σίγουρος, ίσως ξέρω".
Ήταν θέμα γήρατος.
Ο κόσμος ίσως διαφωνήσει όταν δει την ταινία,
αλλά... βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά.
Πιστεύεις ότι βελτιώθηκες με τα χρόνια στη δουλειά σου, Μάρτι;
Όχι ότι βελτιώθηκες...
-Ξέρω τι λες. -Είναι θέμα...
Πιστεύω ότι άρχισα να διαπιστώνω ότι έκανα πολλά πράγματα ανά τα χρόνια
και ότι είχα συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, σχεδιασμού,
μοντάζ των σεκάνς και τέτοια πράγματα.
Στο Οργισμένο είδωλο, οι σκηνές διαλόγου είναι ακίνητες,
ενώ στις σκηνές δράσεις οι κάμερες πάνε παντού.
Και κάπως έτσι το έκανα.
Είναι λες και όλα είχαν γυριστεί σαν ντοκιμαντέρ,
πράγμα που μου αρέσει πολύ.
-Ναι. -Αλλά πέρα από αυτό,
έχεις αυτό το συναίσθημα μέσα από την ταινία.
Είναι ένα συναίσθημα. Το έκανες στο Κακόφημοι δρόμοι.
Ναι.
Είδα την ταινία μετά από χρόνια
και είπα "Είναι η αίσθηση της γειτονιάς
και των χαρακτήρων και όλων αυτών που πετυχαίνει τόσο καλά.
Το κάνει σε κάθε γαμημένη ταινία του!
Φαίνεται να ξέρει τι κάνει".
Γι' αυτό σου είπα "Νιώθεις ότι βελτιώθηκες καθόλου;"
-Είναι αποσταγμένο. -Δεν αμφισβητείς τον εαυτό σου.
Είναι αποσταγμένο, μεσαία λήψη. Κοντινό.
-Είναι φοβερό. -Ναι.
Το θέμα είναι ότι φτάνεις...
Είναι περίεργο
όταν πρέπει να σκεφτείς πώς να δείξεις την αφήγηση στην ταινία...
Δεν ξέρω.
Μαθαίνεις τα πάντα ξανά σε κάθε ταινία.
Σε κάθε σκηνή, μαθαίνεις ξανά.
Πας στη μάχη και πρέπει να μάθεις τον αντίπαλό σου.
Νιώθεις πιο σίγουρος.
-Έχεις αυτοπεποίθηση. -Ναι.
-Ξέρεις τι είναι σωστό. -Πιστεύω ότι...
κάναμε πολλά εφέ κτλ. όταν κάναμε το Hugo σε 3D.
Περάσαμε τέλεια.
Αλλά το πιο σημαντικό ήταν...
τα βασικά στοιχεία.
Το βασικό είναι οι χαρακτήρες στον συγκεκριμένο κόσμο.
Δεν έχει σημασία αν κάθεσαι σε αυτό το τραπέζι ή στο αμάξι.
Αυτοί εδώ μπορούν να το κάνουν παντού.
Υπάρχει ανωνυμία γύρω τους,
αλλά αυτοί φέρνουν την ενέργεια. Είναι μια τραγική ενέργεια.
Είναι πολύ...
Έπρεπε να βρω έναν τρόπο να μην μπλεχτώ σε αυτό.
Kάποιοι ίσως διαφωνήσουν όταν δουν την ταινία, αλλά έτσι το έκανα.
Κάθε ταινία που κάνεις είναι μια εμπειρία από την οποία μαθαίνεις.
Υποτιτλισμός: Χριστίνα Φλώρου